صحبت نو ویژه گراش

سیدعلی مجلسی: خیابان تمیز محله‌ای چندان قدیمی نیست. خیلی‌ها آن را هنوز به نام محله‌ی نو یا به گویش گراشی «محله نِه» می‌شناسند. پایین محله‌ی پاقلعه و پاسگاه قدیم خیابان تمیز قرار دارد و محله نو به شکلی مثلثی بین خیابان‌ تمیز، بولوار سرداران و بولوار سپاه قرار گرفته است. به گفته‌ی یکی از اهالی در زمان شهرداری ابراهیم مهروری، شهرداری از خانواده‌های تمیز درخواست می‌کند که برای کشیدن خیابان از منازل و زمین‌های خود عقب‌نشینی کنند و برای این کار قول می‌دهند که این خیابان را خیابان تمیز بنامند، اما بعدها ظاهراً این قول زیر پا گذاشته شده و این خیابان به نام خیابان شهید رجایی نام‌گذاری می‌شود. از این رو خانواده‌ی تمیز نیز کمی از این قضیه دلگیر شده‌اند، هرچند هنوز در بین مردم گراش همان خیابان تمیز شناخته شده‌تر است. محله‌ در قدیم نخلستان‌هایی متعلق به افراد مختلف بوده و آب باران‌های فصلی از طرف کوه سرخ (کوی دانشگاه فعلی) به این سمت راهی می‌شده است. در عرف مالکین قدیم محله‌ی بنیاد فعلی پیزاب نخلستان‌های این محله بوده است. در حال حاضر اکثر این نخلستان‌ها به منازل مسکونی و خیابان تبدیل شده است محله دیگر از محلات مرکزی شهر محسوب می‌شود.

توسط رودخانه‌ای به نام رودخانه‌ی ( مِن خَره) آب‌های باران از دامنه‌های کوه سرخ به این محل می‌رسید. تنها آثار باقی مانده از این رودخانه در بولوار کوثر به طرف محله‌ی تمیز مشاهده می‌شود که توسط پلی از زیر خیابان کمربندی عبور می‌کند. خیابان تمیز، خیابان اصلی شهر را به کمربندی متصل می‌کند و از این جهت اهمیت زیادی دارد. طرح و اقدامات اولیه برای خیابان‌کشی در این محل در زمان شهرداری ابراهیم مهروری شروع شد که مدتی متوقف شد و سپس در زمان ریاست مهندس مظفری این طرح پایان یافت و کار آسفالت و خیابان‌کشی صورت گرفت. این روزها کم‌کم خانه‌های دو سوی خیابان نوسازی می‌شود و مغازه‌های این خیابان رونق می‌گیرد.

از خانواده‌های قدیمی ساکن این محل می‌توان از خانواده‌ی حجت الاسلام والمسلمین مرحوم آقارضا معصومی، شکرالله فرجی، حاج محمدعلی آذرکیش، فرج‌الله تمیز وخانواده‌های فتحی، نوشادی خواجه‌پور و جعفریان نام برد.

موازی با خیابان تمیز، خیابان شهید رسول‌نژاد قرار دارد. چندی پیش این خیابان با همکاری مردم و شهرداری آسفالت شد و مردم این خیابان وضعیت بهتری پیدا کردند هر چند که هنوز هم با مشکلاتی روبه‌رو هستند.

قبل از گشت زدن در محل با چند تن از اهالی محل هم صحبت شدیم که همه‌ی آنها روی مشکلی مشترک تاکید داشتند. در میانه‌های خیابان تمیز نخلستانی قرار دارد که به قول اهالی به نام (بس مطلب نوشاد) معروف است که ظاهرا مالکیت آن به چندین نفر تعلق دارد و حتی اداره‌ی اوقاف هم بر روی آن ادعاهایی دارد. اما ظاهراً سندی درست در دست نیست.

جوانی که با وی هم صحبت شده بودیم گفت: ما چند سال است برای رفع این مشکل به خصوص این نخلستان که صاحب آن قطعی نیست به شهرداری و شورای شهر مراجعه کرده‌ایم هم به شهردارهای قبلی و هم آقای قائدی و شورای شهر فعلی، متأسفانه در گذشته هیچ اقدام مفیدی برای رفع این مشکل صورت نگرفت اما چندی پیش با مراجعه‌ی اهالی به شهرداری و شورا، جلسه‌ای تشکیل شد که شورا پیشنهاد داد اگر مردم همکاری کنند این مشکل را حل خواهند کرد. مبلغی که برای رفع این مشکل بیان شد ۱۴۰ میلیون تومان بود که به صورت ۵۰ و ۵۰ بین شهرداری و مردم تقسیم شود. ما برای پرداخت این مبلغ مشکلی نداریم ولی چه تضمینی وجود دارد که بعد از این کار هم باز مشکل به صورت کامل حل شود زیرا این نخلستان مالکیت درستی ندارد.

در میان صحبت‌های این جوان یکی دیگر از اهالی که در کنار ما بود گفت: البته چند وقت قبل شهردار جدید یک سری کارهایی برای بهتر شدن این مشکل انجام داد. زیرا در موقع بارندگی مشکلات زیادی گریبانگیر مردم بخصوص منازل اطراف این قسمت می‌شد. ولی باز این اقدامات اگر چه خوب بود و دست‌شان هم درد نکند ولی این موقتی است و بعد چند مدت باز روز از نو روزی از نو خواهد شد.

کمی جلوتر رفتیم که با یکی از دوستان روبه‌رو شدیم و از قضا او در همین محل زندگی می‌کند. از وضعیت محل زندگی‌اش پرسیدیم که با خوش‌رویی و خنده گفت: این محل یک شهردار مستقل دارد، آقایانی که خود ماشین‌های سنگین دارند هر وقت و هر کجا دل‌شان خواست تغییر ایجاد می‌کنند. گاهی وقت‌ها شهرداری یک قسمتی را خاکبرداری می‌کند تا راه عبور آب باز شود فردایش دوباره بر می‌گردانند سر جای خودش. چندین بار هم اعتراض کرده‌ایم ولی فایده‌ای نداشت. از مشکلاتی که ما داریم پارک ماشین‌های سنگین از ۵ تن و ۱۰ تن گرفته تا گریدر خودتان می‌بینید که الحمدالله روشنایی مناسبی هم نداریم یک شب چراغ‌ها روشن هستند و دو یا سه شب خاموش. نمی‌دانم رئیس اداره‌ی برق شب‌ها از اینجا عبور می‌کند که ببیند یا نه؟ شب‌های بدون نور عبور از این خیابان خطرناک هست زیرا هم ماشین‌ها اینجا پارک می‌کنند و هم روشنایی درستی نداریم. از طرفی عبور و مرور در این خیابان زیاد است که این می‌تواند مشکل ساز بشود. انگار ما نشسته‌ایم که وقتی مشکلی پیش آمد یا حادثه‌ای رخ داد بعدا فکری بکنیم. هر سال شاهد چندین تصادف شدید در این خیابان هستیم.

با فردی به نام علی هم صحبت شدیم که شغلش آزاد بود و می‌گفت در همین شهر مغازه دارد نکته‌ی جالب در بین صحبت‌هایش این بود که وقتی پرسیدیم چه مشکلاتی دارید؟ گفت: مشکلات؟! ما ده سال است داریم در مورد مشکلات‌مان نه حرف بلکه فریاد هم می‌زنیم و کسی به دادمان نمی‌رسد. الان با آمدن شهردار جدید که واقعا هم دستشان درد نکند چهره‌ی شهر را زیبا کرده‌اند و خوب تلاش می‌کنند بگذارید حالا که تشریف آورده‌اید به جای بیان مشکلات چند پیشنهاد بدهم، والا نمی‌دانم هم اثری دارد یا نه. آیا شهردار و مسئولین این حرف‌های ما را می‌خوانند یا نه، از آن‌ها‌ تقاضا دارم اگر این مطالب را می‌خوانند و فریادهای ما را شنیدند لطف بکنند از همین روزنامه هم پاسخ ما را بدهند متشکر خواهیم شد.

پیشنهاد اول: مانند بسیاری از محله‌های گراش این محل هم در کوچه‌ها مشکل آسفالت دارد.

۲. مشکلات آب و فاضلاب محل که بیشتر مواقع در یک محل جمع می‌شود و مشکلات بهداشتی به وجود می‌آورد.

۳. همه‌ی محله‌های جدید شهر دارای یک پارک کوچک محلی هستند یعنی ما جزء مردم این شهر به حساب نمی‌آییم که حتی در کل این محل و محله‌های قدیمی اطراف حتی یک پارک محله‌ای کوچک برای تفریح فرزندان‌مان وجود ندارد؟ پیشنهاد من این است که یکی از نخلستان‌های هنوز تخریب نشده خریداری و با همان شکل نخلستان به پارک تبدیل شود.

از کوچه‌های محله که می‌گذریم هنوز می‌شود در برخی نقاط نخل‌هایی را دید که آخرین روزهای عمر خود را می‌گذرانند. مسیر آب آن‌ها بسته شده است و خیابان‌ها نفس آن‌ها را گرفته‌اند. محله تمیز نام قشنگی دارد. اما در کوچه‌ها کمتر می‌شود نشانی از این نام پیدا کرد. برخی از کوچه‌ها هنوز خاکی است.